حق تعيين مسكن با چه کسی است ؟

حق تعيين مسكن : حقوق شهروندي و حقوق انساني آن است كه هر فردي بايد بتواند هركاري كند كه دوست دارد و هر چيزي كه مربوط به او و بدن او و اعمال او باشد را آزادانه انجام بدهد و هيچ قانوني و هيچ ديني و هيچ حكمي نتواند آزادي او را محدود سازد.

اما هميشه اينگونه نيست و اصولا در اكثر كشور ها اين حقوق شهروندي رعايت نميشود و قوانين حاكم بر جامعه براي افراد،نوع پوشش آن ها،شغل آن ها،محل زندگي آن ها و … تصميم ميگيرند.

ايران هم از اين قاعده مستثني نيست و در مواردي براي حقوق مكتسبه و حقوق اوليه افراد تصميم ميگيرد.

هر انساني حق دارد آزادانه هركجا كه ميخواهد زندگي كند و دختري كه مجرد است و شوهر ندارد،اقامتگاه او محل زندگي او محسوب ميشود و نه محل زندگي پدرش و يا مادرش.

اقامتگاه يك موضوع حقوقي است و در موارد بسياري نظير صلاحيت دادگاه ها،ابلاغيه هاي دادگاه و … كاربرد دارد و اقامتگاه فرد معين كننده موارد بسياري ميباشد.

• حال آيا اقامتگاه زن شوهر دار نيز محل زندگي خودش ميباشد؟
• اقامتگاه زن شوهر دار چگونه معين ميشود و به چه صورت است؟

اقامتگاه زن شوهر دار

اقامتگاه زن شوهر دار محل زندگي شوهرش است و خانه اي كه شوهر زن در آنجا زندگي ميكند،اقامتگاه زن است. و زن نبايد محل زندگي مشترك با همسرش را به هيچ عنوان ترك كند و قانون اين اجازه را به وي نميدهد.

چنانچه زوجه محل زندگي مشترك و منزل شوهرش را ترك كند،ناشزه محسوب ميشود. و مستحق نفقه نخواهد بود و شوهر ميتواند حكم اجازه ازدواج مجدد خود را از دادگاه بگيرد.

حال آيا زن ميتواند كاري كند كه محل زندگي خودش و هرجايي كه خودش سكونت دارد اقامتگاه او محسوب شود؟ با ما همراه باشيد.

حق تعيين مسكن

در هنگام عقد نكاح با تنظيم قراردادي مبني بر حق تعيين مسكن،زوج و زوجه متعهد ميگردند و اقرار ميكنند كه اقامتگاه هركدام از آن ها،محل زندگي شخصي خودشان است. و نه محلي صظهكه زوج براي زندگي معين كرده است.

بنابراين قرارداد چنانچه زوجه بنا به دلايل كاري و شخصي و … نظير نگهداري از والدينش و يا سفر كاري منزل مشترك را براي مدتي ترك كند. به معناي عدم تمكين وي نبوده و وي همچنان مستحق نفقه ميباشد و زوج نيز به اين موضوع رضايت داده است و نميتواند حكم اجازه ازدواج مجدد خود را از دادگاه دريافت نمايد.