فرجام خواهی در آیین دادرسی مدنی

فرجام خواهی در آیین دادرسی مدنی : ما در قوانین حقوقی و کیفری با اصطلاحی حقوقی به نام “فرجام خواهی” رو به رو هستیم که تیم حقوقی عدل محور قصد دارد در این مقاله شما را با این اصطلاح آشنا کرده و موارد و شرایط آن در قانون آیین دادرسی مدنی را به شما توضی دهد.پس اگر قصد فرجام خواهی در دعاوی مدنی و خصوصی خود را دارید با ما همراه باشید

آیین دادرسی مدنی

همانطور که میدانید دعاوی به طور کلی به دو دسته حقوقی و کیفری تقسیم میشوند.قوانین حقوقی مطابق آیین دادرسی مدنی تعریف میشوند و تشریفات آنان نیز مطابق قانون آیین دادرسی مدنی میباشد.بنابراین به دعاوی حقوقی نمیتوان مطابق آیین دادرسی کیفری رسیدگی نمود و باید منطبق با قانون آیین دادرسی مدنی تعریف و رسیدگی شوند

مطابق ماده یک قانون آیین دادرسی مدنی ” آیین‌دادرسی مدنی، مجموعه اصول و مقرراتی است که در مقام رسیدگی به امور حسبی و کلیه دعاوی مدنی و بازرگانی در دادگاههای‌عمومی، انقلاب، تجدیدنظر دیوان‌عالی کشور و سایر مراجعی که به‌موجب قانون موظف به رعایت آن می‌باشند به کار می‌رود “

فرجام خواهی در آیین دادرسی مدنی

تعریف فرجام خواهی

اصولاً فرجام خواهی به صورت رسیدگی شکلی نیست و به رای مورد نظر رسیدگی شکلی میشود.به زبان ساده یعنی بررسی تطبیق و انطباق رای مورد نظر با موازین و مقررات قانونی و شرعی.

همچنین در قانون آیین دادرسی مدنی از طرق فول العاده اعتراض به آرا محسوب میشود و در قانون آیین دادرسی کیفری از طرق عادی اعتراض به آرا میباشد.

فرجام خواهی در قانون آیین دادرسی مدنی

مطابق ماده 336 قانون آیین دادرسی مدنی:

” رسیدگی فرجامی عبارت است از تشخیص انطباق یا عدم انطباق رای مورد درخواست فرجامی با موازین شرعی و مقررات قانونی ” که مرجع صالح به رسیدگی فرجامی دیوان عالی کشور میباشد.

همچنین از آنجایی که گفته شد که رسیدگی فرجامی فقط رسیدگی شکلی میباشد ، دیوان عالی کشور صلاحیت نقض یا تایید رای صادره را دارد و چنانچه رای صادره را رد نماید صلاحیت رسیدگی مجدد ندارد و باید پرونده با به مرجع هم عرض بفرستد.

آرای بدوی قابل فرجام خواهی

باید اذعان داشت آرای حقوقی قابل فرجام خواهی نیستند مگر اینکه به شرح زیر باشند ؛

  1. دعاوی که خواسته آن ها بیش از بیست ملیون ریال باشد
  2. احکام راجع به اصل نکاح و فسخ آن ، طلاق ، نسب ، حجر ، وقف ، ثلث ، حبس ، تولیت

آرای دادگاه تجدید نظر

آرایی که از دادگاه تجدید نظر صادر میشوند قابل فرجـام خواهی نیستند مگر اینکه به ضرح زیر باشند ؛

  1. احکام راجع به اصل نکاح و فسخ آن ، طلاق ، نسب ، حجر ، وقف
  2. قرار های ابطال یا رد دادخواست تجدید نظر که از دادگاه استان صادر شده باشد ، قرار سقوط دعوی یا عدم اهلیت یکی از طرفین دعوی مشروط به اینکه اصل دعوی قابلیت فرجـام خواهی داشته باشد.

توجه داشته باشید که قرار هایی که مستند به اقرار قاطع دی دعوی باشند یا مستند به رای یک یا چند کارشناس باشند که قاطعیت دعوی را مشخص کرده باشد یا احکامی که مستند به سوگندی باشد که قاطع دعوی باشد قابلیت فرجـام خواهی ندارند.

افرادی که صلاحیت فرجـام خواهـی دارند

مطابق آیین دادرسی مدنی افرادی که قابلیت درخواست فرجام خواهی دارند به شرح زیر میباشند ؛

  1. طرفین دعوی ، قائم مقام قانونی آن ها ، نمایندگان یا وکلای آن ها
  2. دادستان کل کشور

نکات فرجام خواهی

فرجـام خواهـی با تقدیم دادخواست صورت میگیرد و روز تقدیم دادخواست ، ابتدای آن محسوب میشود.
مهلت فرجام خواهی برای افراد داخل ایران بیست روز و برای افراد خارج از ایران دو ماه میباشد.
در صوتی که دادخواست فرجـام خواهـی خارج از موعد تقدیم گردد ، قرار رد دعوی صادر میشود.

وکیل فرجام خواهی

همانطور که گفته شد ، رسیدگی در دیوان عالی کشور شکلی می باشد و با حضور وکیل متخصص و یا طرفین دعوی رسیدگی نخواهد شد پس شما نیاز به یک لایحه بسیار قوی برای دادخواست فرجـام خواهـی خود دارید تا قضات محترم دیوان عالی کشور با مطالعه آن رای بدوی شما را نقض و یا تایید نمایند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.