حق تنصیف اموال و شرایط آن

حق تنصیف اموال هنگامی که زن و مردی باهم ازدواج میکنند،این ازدواج فقط و فقط به معنی برقراری رابطه جنسی و یا بچه آوردن و … نیست. بلکه به معنی همراهی و همدلی و یکدلی در طول زندگی مشترک و ساختن زندگی جدیدی برای شروعی دوباره است.

افراد با ازدواج کردن سعی میکنند با یکدیگر همه چیز را از نو بسازند و عهد میکنند که در پستی و بلندی های زندگی کنار یکدیگر بمانند. و در این راه پر پیچ و خم توافق هایی نیز با یکدیگر مینمایند.

به عنوان مثال یکی از آن ها تصمیم میگیرد که شاغل باشد و دیگری فقط و فقط به امورات خانه برسد. و یا هر دو به یک میزان در خانه و بیرون از خانه کار کنند و در مسیر رشد و موفقیت قدم بگذارند.

شرایط تنصیف اموال

بنابراین هنگامی که بحث طلاق پیش می آید این اصلاً صحیح و منصفانه نیست که زوجه فقط مستحق مهریه باشد. حال مهریه او میتواند هزاران هزار سکه باشد و یا یک سکه. اما در عمل اصولا به این صورت است که مرد ادعای اعسار و ناتوانی از پرداخت مهریه نموده. و یا تمامی اموال خود را به نام دیگری میزند و مدعی میشود که هیچ مال و اموالی نیز برای توقیف به عنوان مهریه ندارد. دادگاه مهریه را به صورت هر ده ماه یک سکه و یا هر سال یک سکه قسط بندی مینماید.

پس شاید مطابق گذشته و قدیم نمیتوان گفت که مهریه یک پشتوانه ای برای زن بوده بلکه اینگونه نیست. و رویه قضایی امروزی بسیار بسیار در خصوص مهریه سخت گیری مینماید.

حتی گاهاً زوجه بدون هیچ دلیل موجهی تقاضای طلاق نموده و تمامی اموالی که زوج با کار کردن و زحمت کشیدن در طول چندین سال زندگی مشترک به سختی به دست آورده است را بابت مهریه توقیف میکند. و پس از طاق درواقع زوج هیچ چیزی برای ادامه زندگی ندارد و باید از اول شروع به ساختن زندگی خود نماید.

حال باید برای حل این مشکل چکار کرد و در صورتی که جدایی و بحث جدایی پیش بیاید چه راه حل قرض و محکمی وجود دارد. که هر دو طرف پس از جدایی بتوانند صاحب اموالی شوند و ضرری نکنند و پشتوانه ای داشته باشند؟

حق تنصیف اموال ضمن عقد نکاح

برای حل این مشکل زوجین میتوانند با کمک وکیل و مشاوره حقوقی گروه وکلای عدل محور، قراردادی را مطابق ماده 10 قانون مدنی تنظیم کنند. که ضمن عقد نکاح ثبت رسمی شود و لازم الاجرا باشد. که مطابق این قرارداد،هر مال و اموالی اعم از وجه نقد،ارز های دیجیتال،ارز های خارجی،اموال منقول،اموال غیرمنقول و هر مال دیگری که در طول زندگی مشترک به دست آورده اند. به صورت سه دانگ سه دانگ و نصف نصف میان آنان تقسیم شود و هم زوج و هم زوجه به صورت یکسان از اموالی که در زندگی مشترک به دست آورده اند سهم ببرند.